فاطمه رهبر در گفت‌وگوی تفصیلی با نشاط:

بیش از 60 درصد افراد تحت پوشش کمیته امداد زنان سرپرست خانوار هستند/ آقا فرمودند زن از همه اموال شوهرش ارث میبرد

گاهی خانم‌های نماینده به دلیل موانعی که در کارشان وجود دارد و برای اینکه خودشان را اثبات کنند و متهم به کم کاری نشوند، حجم کارشان اگر از آقایان نماینده کمتر نباشد بیشتر هم می‌شود.

کد خبر: ۴۸۱۰۸

تاریخ: ۲۹ بهمن ۱۳۹۸ - ۲۰:۲۶

آوای نشاط - امین صبحی: فاطمه رهبر نماینده تهران در دوره هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی بوده‌است؛ وی در مجلس هفتم و هشتم نایب رئیس کمیسیون فرهنگی و در مجلس نهم نائب رئیس کمیسیون اصل نود قانون اساسی بود و ریاست فراکسیون زنان و خانواده را بر عهده داشت.

وی هم چنین عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی است و پس از انتصاب پرویز فتاح به عنوان سرپرست کمیته امداد امام خمینی به عنوان معاونت حمایت و سلامت خانواده منصوب شد.

رهبر در حال حاضر کاندیدای یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی و عضو شورای ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی است.

سؤال: به عنوان سوال اول در مورد تفاوتهای این دوره برای نوع حضور زنان و جریان جوان انقلابی صحبت بفرمایید.

رهبر: در دوره‌های پیش نیز افراد جوان و تحصیل کرده و متعهد به اسلام و انقلاب در لیستها قرار میگرفتند ولی در این دوره ما با یک رویکرد جدید مبتنی بر جوانگرایی وارد شدیم و این به دلیل تأکیدات مقام معظم رهبری در رابطه با نقش جوانان در آینده کشور بود که به ویژه در بیانیه گام دوم به آنها اشاره فرمودند.

از سوی دیگر با گذشت 40 سال از انقلاب اسلامی، طبیعی است که جوانان قدیمی نسلهای اول و دوم که قبل از انقلاب فعالیت داشتند و باعث پیروزی انقلاب شدند، یا فوت کردند یا باید تجربیات خود را به جوانان انتقال دهند.

در رابطه با بانوان نیز در دورههای قبل ممکن بود با بانوان مشورت‌هایی صورت گیرد، اما اینکه در نهایت این مشورت منجر به تهیه یک لیست با حضور خانمها شود، وجود نداشت.

قبلاً در هر مرحله از انتخابات با بزرگانی هم که دستی بر آتش داشتند و نقش مؤثری در تهیه لیست داشتند ما جلساتی را داشتیم، به ویژه من یادم میآید که در دورههای قبلی با بزرگانی مثل جناب آقای حداد عادل یا جناب آقای مرحوم عسگراولادی و مرحوم مهدوی کنی جلساتی را میگذاشتیم و نظراتمان را میدادیم ولی در تشکل نهایی نقشی نداشتیم.

*رویکرد جدید شورای ائتلاف نسبت به زنان مبارک است

در حال حاضر رویکرد جدید شده است و با توجه به اینکه تحولی هم در تصمیمگیریها ایجاد شده است، میتوانیم ائتلاف جدید را مبارک بدانیم و انشاءالله نتایج مطلوب را گیریم.

سؤال: آیا شورای بانوان به صورت موازی با شورای اصلی همکاری میکنند و لیست در شکل نهایی به چه صورت است؟

رهبر: اگر قرار باشد شورای زنان به شکل موازی با شورای مرکزی حرکت کند، تصمیمگیریها در برنامهریزیها و اجرا دچار اشکال میشود.

طبیعی و منطقی این بود که شورای ائتلافی با حضور بانوان تشکیل شود، البته من این نکته را بگویم که در حال حاضر شش نفر از بانوان و چهار نفر از جوانها، افراد تحصیل کرده و متخصص و دو نفر هم از افراد متخصص و تحصیل کرده از جمع خواهران قدیمیتر در شورای مرکزی ائتلاف حضور دارند.

* شورای زنان زیرمجموعه شورای ائتلاف و بازوی مشورتی آنهاست

برای اینکه صدای خواهران و نظرات و تجربیات و تخصصهایشان به کار گرفته شود دیدیم خوب است، ما یک تشکلی را به عنوان شورای ائتلاف بانوان ایجاد کنیم که از این رو میشود گفت شورای زنان زیرمجموعه شورای مرکزی محسوب میشود و در عین حال بازوی مشورتی نیزهستند.

سؤال: لیست نهایی شورای ائتلاف با توجه به تناسب حضور زنان چگونه است؟

رهبر: ما فارغ از نگاه فمنیستی پیشنهاداتی دادهایم و دیگر این وصلهها به ما نمیچسبد که بگویند نظرات فمنیستی داریم.

ما خودمان نیز تأکید داریم که نظراتمان را از فضای فمنیستی دور کنیم؛ تجربه نشان میدهد که کمیسیونهای مختلفی وجود دارد  و یک نماینده فارغ از جنسیت باید به کلیه امور حوزه انتخابیهاش رسیدگی کند و از این رو باید یک اطلاع کلی از طرحها و لوایحی که در صحن علنی ارائه میشود داشته باشد.

یک نماینده باید نظرات مرکز پژوهشهای مجلس را بداند و بخواند و در تصمیمگیری که حتی در تخصصش نیست بتواند آگانه رأی بدهد.

اگر این خانم عضو هیأت رئیسه کمیسیونی باشد – کما اینکه من 8 سال نایب رئیس کمیسیون فرهنگی و نائب رئیس کمیسیون اصل 90 بودم. رسیدگی  به پروندهها و شکایاتی که به اصل 90 میآید و جلساتی که با کسانی که ذینفع این پروندهها هستند، کار گستردهای است- در نهایت وقتی از یک نماینده خانم میخواهند سؤال کنند اولین سؤالی که میپرسند می‌گویند برای خانمها چه کاری انجام داده اید؟

در صورتی که آن نماینده خانم ممکن است در کمیسیون عمران عضو باشد و فعالیت فراجنسیتی داشته  و هیچ تفکیکی بین مسئولیتهای یک خانم نماینده و یک نماینده آقا نباشد.

*حجم بالای کار نمایندگان خانم نسبت به نمایندگان مرد

گاهی خانم‌های نماینده به دلیل موانعی که در کارشان وجود دارد و برای اینکه خودشان را اثبات کنند و متهم به کم کاری نشوند، حجم کارشان اگر از آقایان نماینده کمتر نباشد بیشتر هم میشود.

بنابراین اینکه یک نماینده از همه امورات مجلس سر در بیاورد کار سختی است، پیشنهاد ما این بود که خانمها در استانها حمایت شوند و حداقل اینکه از هر استانی بالای 5 نفر یک دستورالعملی باشد که بالای 5 نفر نماینده در حوزه انتخابی که یک خانم حتماً حضور داشته باشد.

البته مشکلات دیگری نیز وجود داشت، به طور مثال در کمیسیون امنیت ملی که عضو خانم نداشت، طرح خروج بانوان از کشور به تصویب رسیده که خودمان مخالفش بودیم. ، خروج به خارج از کشور که حتماً باید با اذن همسر و ولی و حتی برای مجردین گفته بودند حکم ولی و حاکم شرع لازم است؛ لذا پیگیری این قضیه که این را اصلاح کنیم کار پیچیدهای میشد.

به هرحال ما زنان انقلابی، با تجربه و تحصیل کرده که الحمدالله در همه شهرها و استانها حضور دارند و میتوان از حضورشان در قوه مقننه استفاده کرد، کم نداریم.

سؤال: وضعیت تهران نسبت به حضور بانوان در لیست چگونه است؟

رهبر: در تهران یک نظرسنجی انجام شده بود و عنوان کرده بودند طی نظرسنجی که از خود اعضای شورای ائتلاف و از اعضای شورای ائتلاف بانوان بدست آوردند، به 30درصد رسیده بودند، اما نظرسنجی از افکار عمومی عدد کمتری را نشان می‌دهد.

ما در حال تلاش هستیم لیست تهران همان 30درصد برای حضور زنان شود چراکه رویکرد جامعه اینطور است.

* نمی‌توان یک نسخه واحد برای همه زنان جامعه بپیچیم

سؤال: با توجه به اینکه شما یکی از فعالین مؤثر در حوزه زنان هستید و به ویژه تجربه مجلس را هم داشتید، در حال حاضر مهمترین مطالبات و مشکلات زنان را چه اموری می‌دانید؟

رهبر: یک زمانی ممکن بود که این سؤال شما یک جواب داشته باشد، ولی الآن با توجه به شرایطی که در جامعه وجوددارد ما نمیتوانیم یک نسخه واحد برای جامعه زنان بپیچیم، همان اشتباهی که طرف مقابل ما در مجلس فعلی انجام داد.

آنها مطالبه زنان جامعه را حضور در ورزشگاه یا دوچرخهسواری یا موتورسیکلت و ... مطرح کردند من نمیگویم که اینها موضوع نیست و موضوعیت ندارد، خیر ولی اینها موضوعیت دارد و هرچند کوچک و بزرگ باید رسیدگی شود. ولی صحبتم این است که مطالبه جامعه را نباید تک بعدی و تک پاسخی ببینیم و یک نسخه واحد برای همه زنان کشور دید.

من سه سال بعد از پایان دوره نمایندگی به دعوت کمیته امداد تجربه خیلی خوبی را به عنوان حمایت و سلامت خانواده تحت پوشش کمیته امداد از خرداد 95 تا خرداد 98 به عهده گرفتم؛ این تجربه به من ثابت کرد که بخشی از زنان جامعه ما از حداقل‌های زندگی محروم هستند، من تجربه سخت و بسیار مهمی را تجربه کردم که فکر میکنم کمتر کسی این تجربه را داشته باشد.

*بیش از 60 درصد افراد تحت پوشش کمیته امداد زنان سرپرست خانوار هستند

سوال: درباره مهم ترین دغدغه ها و وضعیت اقتصادی زنان مناطق محروم توضیح دهید و چه اقداماتی می‌توان برای رفع آن انجام داد؟

رهبر: بنده در طول سالهای گذشته معاونت حمایت و سلامت خانواده کمیته امداد امام خمینی(ره) که بیشتر افراد آن، زنان سرپرست خانوار هستند را بر عهده داشتم و بیش از 60 درصد افراد تحت پوشش کمیته امداد زنان سرپرست خانوار هستند.

مابقی هم که اگر سرپرست نباشند و شوهر داشته باشند به علتی یا بدسرپرست هستند یا سرپرست خانوارشان بیمار است و عملاً مسئولیت تأمین معاش خانواده بر عهده این زنان است، شاید بگوییم اکثر کسانی که در پوشش کمیته امداد هستند سرپرست خانوار و خانم هستند.

من در مناطقی حضور پیدا کردم که مفاصل دست خانمهای جوان ترک خورده بود، ترکهای خیلی عمیق که از آنها خون جاری میشد. من نوازشی که دست ایشان را کردم گفتم عزیزم دست شما چرا اینطور است، یک مقدار دستت را چرب کن. چون آب و هوای بیابانی سیستان و بلوچستان بود، آمدم بگویم کرم، اصلاً حرف خودم را پس گرفتم چراکه اصلاً در زندگی اینها چیزی به نام کرم وجود ندارد.

گفتم با روغن یا دنبه و چربی، دستت را بشور اول خاکش گرفته شود بعد دستت را چرب کن و با یک دستمال تمیز ببند که این زخم‌ها خوب شود؛ بعد از یک مدتی، به من گفتند که با چه چیز بشوریم، گفتم با آب، شما مگر طهارت، وضو، حمام‌تان با آب نیست؟ آن خانم گفت ما آب نداریم و اگر ماهی یکبار یک دبهای که حدودا پنج لیتری بود، برای ما آب میآورند و ما از این آبی که برای ما میآورند با دستمال نمدار خودمان را پاک میکنیم.

سریع دستور دادم که امکانات برای این روستا که حدود شانزده هفده خانواده بودند تهیه شود که همه مردهایشان به قول خودشان به جزیره رفته بودند. وقتی سؤال کردم گفتند سالی یک بار میآیند.

در آنجا امکانات صفر بود. در حالی که آنها شهروند همین جامعه و کشور هستند. چهل سال از این انقلاب میگذرد. امور بانوان دفاتر ریاست جمهوری تا حالا چه کار میکردند، یا وزارت رفاه و  دستگاههای دیگر متولی چه کاری میکردند؟

ما از مددجوهایمان که توانمند شده بودند و شغلی داشتند کمک گرفتیم و تمام مایحتاج آنها اعم از لباس و رختخواب و ظروف و منبع آب را فراهم کردیم؛

بنده از آقای مهندس فتاح یک بودجه اضطراری گرفتم و از همه 30 استان که فاقد برق هستند استعلام کردیم، ما 2400 روستا را شناسایی کردیم و در یک مقطع زمانی شش ماهه توانستیم امکانات اولیه زندگیشان را فرهم کنیم.

این را میخواهم بگویم آیا فقط مشکل زنان ما این است که بحث موتورسواری و حضور در استادیوم و دوچرخهسواری است یا اینها نیز هستند؟ البته این موضوعات نیز مطرح است.

سوال: برنامه ریزی شما برای رفع این محرومیت ها در مجلس چیست؟

رهبر: در حال حاضر زنان سرپرست خانوار تحت پوشش کمیته امداد چند دسته هستند، برنامهریزی ما انشاءالله باید برای رفع این محرومیت‌ها باشد. مناطق محرومی که به دلیل کمبود آب به دلیل فقر فرهنگی و مادی که دارند، لذا رسیدگی برای رفع محرومیت این زنان نیز باید مورد توجه قرار بگیرد.

یکی دیگر از مشکلات این است که ازدواجها به تأخیر افتاده و جوانان بیکار هستند، فرق ندارد چه دختر و چه پسر، هر دو بیکار هستند، گاهی اوقات پدر هم بیکار است و با بیماری دست و پنجه نرم میکند.

سؤال: مجلس در بحث قانونگذاری و نظارت چقدر میتواند به رفع این محرومیتها کمک کند. چون دست کمیته امداد برای این کمک‌ها بازتر بوده است، آیا واقعاً مجلس میتواند در بعد قانونگذاری و به ویژه نظارت، دولت را وادار به کار کردن کند؟

رهبر: بله، یک مثال میزنم هدفمندی یارانهها، یارانهای که در مرحله اول مجلس تصویب کرد و به همه با تأکید و اصرار دولت به همه آحاد ملت دادند اعم از آنهای که داشتند و آنهایی که نداشتند، هرچند اکنون دیگر نمیتوانند دست بزنند و هر قشر که بخواهند یارانهاش را قطع کند صدایش در میآید درحالی که اگر از اول مجلس و دولت با یک تعامل و تفکر و تدبیر بیشتر میآمدند، تمرکز هدفمندی یارانهها بر روی محرومین جامعه بود.

امروز یک زن سرپرست خانوار با 45هزار تومان میتوانست یک کیلو گوشت، یک شانه تخممرغ، یک کیلو برنج، یک کیلو شکر بخرد و یک زندگی حداقلی را داشته باشد اما الآن 45هزار تومان فقط نیم کیلو گوشت میتوان خرید.

یا در بحث بنزین که اجرا کردند مشخص نیست به چه کسانی داده شد، این در حالی است که مجلس قدرت بسیار بالایی دارد و حضرت امام(ره) فرمودند که مجلس در رأس امور است. اگر این قدرت تقنینی، قانون نویسی و قدرت نظارت، به کار گرفته نشود، آنچه الآن اتفاق افتاده است، می‌شود.

* نماینده مجلس دهم در رأس کار نیست

برخی از نمایندگان میگویند که مجلس در رأس امور نیست، چرا در رأس امور نیست؟ چون نماینده در رأس کار نیست. نماینده دقت نظر نمیکند. موضوع بنزین یک موضوع بسیار کلیدی و حیاتی بود.

گران شدن حاملهای انرژی مصوبه برنامه توسعه ششم بود که همین مجلس تصویب کرده است که باید به صورت پلکانی انجام میشد، چطور شد که یک شبه این گرانی اتفاق افتاد و چطور شد که مجلس اطلاع نداشت؟

سؤال: اگر نیروهای انقلاب وارد مجلس شوند، میتوانند دولت را وادار به کار کنند؟

رهبر: بله همه اینها با یک مقدار تدبیر و برنامهریزی درست شدنی است، سالهاست میگویند که مقام معظم رهبری درخواستشان این بوده است که اتکاء به نفت کم شود.  کشورهای دیگر به ویژه کشورهای اروپایی یک قطره نفت ندارند و وارد کننده نفت هستند و باید پول کلانی داشته باشند که سوخت مورد نیازشان را وارد کنند؛ آنها بودجه مورد نیاز کشورشان را فقط از راه مالیات و صادرات غیرنفتی تأمین میکنند.

این در حالی است که در کشور ما دولت فعلی میآید مالیات هنرمندان را حذف میکند. بنابراین سؤال شما این جواب را دارد که بله باید این اتفاق بیافتد که در دو سال باقیمانده از عمر مجلس، یعنی از خرداد یک سال و نیم باقیمانده از عمر دولت مجلسی باید سر کار بیاید که دغدغه مردم را داشته باشد، شاخصهایی برای نمایندهها تعریف میشود که این شاخصها این است که دردمند مردم باشند و مثل مردم زندگی کنند درد فقرا و نیازمندان را چشیده باشند، دیده و حس کرده باشند، لمس کرده باشند و بتوانند مشکلات را رفع کنند.

سؤال: به نظر شما پشت پرده موضوع بالا رفتن یک شبه قیمت بنزین و معافیت مالیات هنرمندان چیست؟

رهبر: دولت طی شش سال گذشته اقدام اساسی انجام نداده است و یک کار شایسته و بایستهای که برای نظام داشته باشد نداشت، بیشتر نگاهش به خارج از کشور بود؛ اوایل میگفتند آب خوردنتان هم بستگی به برجام دارند، یعنی همان جملهای که گفتند میخواستند این را پیاده کنند.

بد عهدهای آمریکا و همینطور بی تفاوتی و بدقولیهای اروپاییها به مردم ثابت کرد، علی رغم اینکه مقام معظم رهبری این جمله بارها و بارها گفته بودند ولی دولت مردان ما و عدهای کثیری از نمایندگان مجلس این دقت نظر را نداشتند و نهایت اقدامی را نتوانستند انجام دهند.

* یقین دارم تمام اتفاقات آبان ماه عمدی بود

من یقین دارم تمام اتفاقاتی که در آبان ماه افتاد عمدی در آن بود عدهای مطلع از این قضایا بودند، دستگیری روحالله زم یکسری برنامه‌ها را با خدشه روبرو کرد اما آن تیمهای داخلی کار خودشان را کردند.

البته قطعاً دستگاههای اطلاعاتی و نظارتی باید گزارشهای مبسوطی را و قوه قضائیه برای مردم ارائه کنند ولی چیزی که مسلم است این است که آقای روحانی چند کد داد، یکی در دانشگاه بود که موضوع رفراندوم را مطرح کرد. دیگری سفر به یزد بود که هم به شعور مردم توهین کردند هم سلامی به آقای خاتمی به عنوان یار ایران و ایرانی دادند ، اینها همه کد است،  از آن طرف هم بنزین را یک شبه گران کردند و بعد از دو هفته  به قول خودشان بگویند من هم صبح جمعه با خبر شدم.  در صورتی که همه شواهد و گفتوگوها دال بر این بود که آقای رئیسجمهور مطلع بودند و با برنامهریزی همه اینها اتفاق افتاده بود.

*پول دستگاه‌های خودپرداز را بین مردم تقسیم کردند

کسانی که در درگیری دستگیر شدند، برای تخریب اماکن آموزشهای حرفهای دیده بودند، یا حتی ما خبر داریم زمانی که دستگاه های خودپرداز را تخلیه کردند پولها را بین مردم توزیع کردند، کسی اگر غارتگر باشد پولها را سریعاً برای خودش مصادره میکند، اما آن را بین مردم توزیع کردند که جذب مردم بیشتر شود.

سؤال: اخیرا با انجام سفر ژاپن به دنبال تنفس در مقطع انتخابات هستند. تحلیل شما چیست؟

رهبر: بله اینها دقیقاً دنبال یک گشایش مقطعی هستند، آنها عنوان کرده بودند که اگر در همین یکی دو ماه اخیر گشایشی برای این دولت نشود، قطعاً انتخابات مجلس و انتخابات ریاستجمهوری را خواهند باخت.

شعار دولت که شعار تدبیر و امید بود به نا امیدی و به بی تدبیری انجامید، لیست امید در تهران به نا امیدی مردم منجر شد.

وقتی رهبر انقلاب پس از گرانی بنزین، با جمعی از کارآفرینان اقتصادی ایشان ملاقاتی داشتند، در همان شروع و خوش آمدگویی، ایشان از عدم حضور مسئولین و نمایندگان اقتصادی در آن جلسه، گلهمند بودند و فرمودند برخی که چشم به جای دیگری میدوزند، راه غیر از این نیست، اشاره کردند به جمع، یعنی توجه به فعالان اقتصادی و راه غیر از این نیست. ببینید این نشان میدهد که آقا هم حجت را بر آنها تمام کرده است که دنبال راه حلها جای دیگری نگردید، اگر اینها جای دیگری هستند، به خاطر همین وعدههای کوتاه مدت رأی آوری در انتخابات است در حالی که هیچ راه حل کارساز و مثمرثمری به گفته مقام معظم رهبری بیرون از کشور وجود ندارد.

سؤال: یک سؤال از بحث حوزه زنان همچنان باقیمانده است، میخواستیم نظر شما را بدانیم، همینطور که شما خودتان مستحضر هستید، خیلی از بانوان به خاطر بحث حضانت و مهریه مشکل دارند، اگر بخواهیم اولویتهای برنامه شما را در صورت ورود به مجلس بدانیم، این موضوعات چقدر در صدر پیگیریهاست؟

رهبر: یکسری از قوانین و برنامه‌های ما مربوط به احکام دینی و برخی موضوعاتی است که در چارچوب دین است. به طور مثال ما در مجلس هفتم خدمت مقام معظم رهبری رفتیم و گفتیم که درخواست میکنیم، قبلاً هم مکتوب خدمت ایشان داده بودیم که دیه زن و مرد به صورت مساوی داده شود، یا سهم الارث زن از اموال شوهرش یا ارثیه دختر و پسر با هم برابر شود.

مقام معظم رهبری بعضی از اینها را به ما راهنمایی کردند و حکم صادر کردند که فرمودند اینها حکم ثانویه است، برخی را گفتند حکم اولیه است و نمیتوان تغییر داد و قانوناً میشود یک کار دیگر کرد.

افزایش سهم الارث زن از اموال شوهر را قبل از مجلس هفتم قانون بر این قرار بود که زن فقط یک هشتم از اموال عیانی ارث میبرد، منظور یعنی مرد اگر هر ساختمانی داشته باشد یک هشتم آن را خانم ارث میبرد و از عرصه و اموال دیگر هیچ ارثی نمیبرد.

ما خدمت آقا گفتیم، ممکن است که مردهایی وجود داشته باشند که در شهرهای بزرگ ساختمانهای مختلف، پاساژها و مغازه‌ها داشته باشند ولی در شهرستانها هر چه پول در میآورند خرج زندگیشان میکنند یا کشاورزی میکنند که از اینها به زن هیچ چیز نمیرسد.

* آقا فرمودند از نظر من زن از همه اموال شوهرش ارث میبرد

آقا فرمودند از نظر من زن از همه اموال شوهرش ارث میبرد چه عرصه چه عیانی، و منقول و غیرمنقول، یعنی پول و اسناد و غیرپول.

به ایشان گفتیم این برای کسانی است که از جنابعالی تقلید میکنند، کسانی که مرجع تقلیدشان کسی دیگری است، چه؟ ایشان گفتند این حکم حکومتی است شما برود قانونش کنید تا شامل همه شود.

ما علی رغم سنگاندازی‌های زیادی که برخی از آقایان در مجلس هفتم داشتند آن را قانون کردیم و آقا فرمودند این حکم ثانویه است و من تغییرش می‌دهم لذا الآن قانون است واین قانون برای همه مردم حاکم است و به مرجع تقلیدشان هم مربوط نمیشود.

اما درباره ارث دختر و پسر، آقا فرمودند حکم اولیه است، آن هم فلسفهای دارد به این دلیل که دختر ارثی که از پدرش میبرد برای خودش است میتواند هرطور که بخواهد در موردش تصمیم بگیرد و حتی به همسرش هم ندهد ولی آن مرد مسئولیت تأمین معاش خانواده را دارد، سرپرست خانواده است و آن پول را میآورد.

دیه مرد که کامل است تا در صورت فوت به خانواده و زن و فرزندانش برسد ولی اگر خانم فوت کند دیهاش یک دوم به آقا میرسد و اینها را نمیشود تغییر داد. ایشان در عین حال گفتند شما بروید ببینید قوانین بیمه چگونه است؟

*کلاه بیمه‌ها بر سر مردم با استفاده از احکام شرع

آقا این اشاره را کردند و این شاه کلید را به ما دادند. ما همه قوانین بیمه را بررسی کردیم و دیدیدم که کلاهی بوده است که بیمه تا آن زمان سر مردم گذاشته است، چراکه یک خانم و آقا میروند خودشان را بیمه میکنند، شرکت بیمه پول مساوی از این خانم و آقا میگیرد ولی موقع پرداخت طبق احکام دینی نصف میدهد.

ما بیمه‌ها را موظف کردیم که دیه مساوی بدهند. چون بیمه یک قراردادی حقوقی بین شخص و شرکت است که منعقد میشود و به جنسیت کار ندارد.

*تصویب طرح صندوق ذخیره تأمین خسارات بدنی در مجلس نهم

طرح صندوق ذخیره تأمین خسارات بدنی هم در مجلس نهم به تصویب رسید تا ما بهالتفاوت دیه را پرداخت کنند و دولت برای کسانی که نیازمند است از آن صندوق پرداخت میکند که این هم مساوی شد، جزئیاتی احتیاج به اصلاح داشت که اخیراً دیوان عدالت یک مصوبهای را داشت که آن را کامل  و تمام ایرادات رفع شد.اکنون دقیقاً دیه زن و مرد طبق آن قانونی که در مجلس نهم تصویب شد تساوی پرداخت میشود.

سؤال: بحث مهریه چطور؟

رهبر: میخواهم به شما بگویم که همه اینها راهکار دارد، آن زمان مجلس هفتم بود و یک سالهایی شده بود که از روی چشم و هم چشمی یا از روی عدم اطلاع کافی، خانوادهها به مهریههای کلان و بعضاً غیرمنطقی روی آورده بودند مثلاً مهریه خانم کتف دست راست آقا بود، مهریه خانم یک کیلو بال مگس بود، برای اینکه به زعم خودشان بازدارندگی داشته باشد ، در حالی که چنین چیزی نبود.

چنین مهریه ای ملموس نیست وعینیت ندارد بنابراین باطل بود و قوه قضائیه نیز آن را به همه دفترخانهها ابلاغ کردند که اصلاً حق ثبت ندارند.

این مرحله اول بود و مرحله دوم زمانی بود که با لایحه حمایت خانواده روبرو شدیم. دولت آقای احمدینژاد بود لایحه "حمایت از خانواده" را به مجلس دادند که خیلی تغییرات در آن ایجاد شد و اکنون هم جزو افتخارات مجلس هشتم محسوب میشود.

لایحه که ما تصویب کردیم و تغییرات بسیاری ایجاد یکی از آنها موضوع مهریه بود که گفته بودند که از مهریه زمان عقد مالیات دریافت شود.

یعنی از این نمد دولت برای خودش می خواست یک کلاه بدوزد، مهریهای که عرف است و میگویند که چه کسی داده چه کسی گرفته و اصلاً معلوم نیست، مالیات بگیرد، دولت استدلالش این بود که ترس از مالیات زیاد باعث شود که مهریه میزانش کاهش پیدا کند.مقام معظم رهبری هم توصیه فرمودند هر جایی میروید کسانی که تریبون دراختیار دارند توصیه کنند که مهریه‌ها  را کم بگیرند.

مهریه در صورتی که زوجه مطالبه مهریه را داشته باشد و در صورت تمکن مالی مرد جزو حقوقش محسوب میشود و باید همه را پرداخت کند ولی اگر مرد نداشته باشد مناعت مالی مرد محسوب است، یعنی اینکه دادگاه نگاه می‌کند و میگوید که خانم شما چه سالی عقد کردید، در آن سال آقا شما چه کاره بودید؟ بیکار بود، طلبه بود، کارمند بود، سرباز بود، پزشک بود، تاجر بود، مغازه داشت و ... میگوید آن موقع شوهر شما مثلاً طلبه بود، سرباز بوده است، دانشجو بوده است بیکار بوده است، چرا 1366 سکه بهار آزادی به سن و سال تولد خودت مهریه کردی آن موقع که این آقا نداشته است؟ دادگاه نگاه میکند میبیند الآن وضعیتش از آن موقع هم بدتر است. الآنم مثلاً سربازیش تمام شده رفته یک جا شاگردی میکند به تمکن مالی مرد توجه میکند و اگر نداشته باشد 110تا سکه میشود ملاک و این 110 سکه را بنا بر آن درآمد ماهیانه مرد قسط بندی میکند و به خانم پرداخت میکند.

این باعث شد که آن زمان به آقای جولایی رئیس ستاد دیه زندانیان بود، گفتند این قانون خوب باعث شد که تقریباً دو سوم از زندانیهای مهریه آزاد شوند.

مهریه حق زن است، مهریه حق قانونی زن است. مهریه چیزی است که خداوند برای زن هدیه کرده است. ما همانطور که اصرار میکنیم که مهریه باید کم باشد همین قدر هم اصرار میکنیم مهریه کم باید قابل وصول باشد چرا که دخترخانمی که ازدواج کرده است به نیت طلاق نیامده بوده است.

حق زنان در مهریه باید دیده شود، حتی با قسطبندیهای کم، این یک پیشنهاد ماست، پیشنهاد دوم اینکه چطور ما توانستیم بیاییم برای خسارتهای بدنی یک صندوقی را پیشبینی کنیم و از آن صندوق جبران آن خسرات و دیه آن زن شود. اینجا دولت و قوه قضائیه یک صندوق ذخیره مهریه به عنوان وام قرض الحسنه نه بخشیدگی، آن دیه بخشیدگی است، میدهند و تمام میشود ولی اینجا به عنوان وام در اختیار زوج قرار بدهد، زوجهایی که دادگاه برایشان ثابت شده که حق خانم را ندارند بدهند و باید بروند زندان معرفی شوند و آن میزان وام را بگیرند.

سؤال: اگر نکته و جمع بندی خاصی دارید بفرمایید.

رهبر:  شرایط جامعه شرایط خاص و ویژهای شد و مشکل اصلی مردم مشکل معیشتی و اقتصاد است.

طی یکی دو سال اخیر داراییهای مردم ارزشش یک سوم شده و کاهش چشمگیری داشته است. لذا مجلس باید قوانینی وضع کند که زندگی مردم از رفاه نسبی برخوردار شود.

گام اول حرکت اصولگرایان انتخاب جناب آقای رئیسی برای نامزدی به عنوان رئیسجمهوربود؛ پس از انتصاب ایشان در قوه قضائیه ثابت کردند که به دنبال عدالت و رفع تبعیض هستند که این در گام اول نقش مهمی دارد.

در گام دوم مجلس باید کارآمدی و اقتدار خودش را نشان دهد، و انشاءالله در گام سوم که بعد از مجلس است ما شاهد انتخاب یک رئیس جمهور با اقتدار و کارآمد که عزت مردم را بازگرداند، خواهیم بود. انشالله مردم  پای صندوقهای رأی به افراد دست پاک که دغدغه کار برای مردم اولویت اول‌شان رای بدهند.

انتهای پیام/