سرنوشت مبهم توافق هسته ای در اتحادیه اروپا

در حالی که طرف های مذاکره از دسترس بودن توافق و پايان رسيدن مذاكرات خبر می دهند اما سرنوشت پیش نویس توافق به اتفاقات دو روز آینده در اتحادیه اروپا گره خورده است تا نظر نهایی در خصوص ابهامات موجود در احیای برجام را اعلام کند.

کد خبر: ۵۸۸۲۰

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۰:۳۷

آوای نشاط ـ فرشته مسلمی: طبق اعلام منابع آگاه، جوزف بورل هماهنگ کننده مذاکرات هسته‌ای پاسخ مکتوب تهران را دریافت و از وقت شناسی وزیر خارجه ایران قدرشناسی کرده است در همین حین سخنگوی وزارت خارجه آمریکا نیز اعلام کرده که واشنگتن هم پاسخ خود درباره پیش‌نویس توافق را به مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا ارائه خواهد کرد.

بنا بر گزارش های رسیده، ند پرایس ادعا کرده که اگر ایران آماده بازگشت به پایبندی متقابل به برجام باشد، آمریکا نیز این آمادگی را دارد، این سخنان در حالی مطرح می شود که جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به آخرین نسخه از پیش‌نویس توافق وین که از سوی اتحادیه اروپا ارائه شد، نظرات خود را منتقل کرده و آن‌طور که از لابلای مواضع تیم ایران پیداست، اختلافات بر سر سه موضوع است که ایالات متحده در دو مورد انعطاف شفاهی خود را بیان کرده و باید آن را در متن بگنجاند.

موضوع سوم نیز  به تضمین تداوم اجرای برجام برمی‌گردد و بستگی به واقع‌بینی آمریکا در تأمین نظر ایران دارد در همین راستا امیرعبداللهیان روز گذشته در جمع خبرنگاران تصریح کرد: آمریکا به خوبی می‌فهمد چقدر انعطاف نشان دادیم که حسن نیتمان را در رسیدن به توافق نشان دهیم. الان نوبت انعطاف طرف آمریکایی است.

اختلافات بر سر پادمان، ارائه تضمین و ابعاد رفع تحریم ها از جمله مسائل مناقشه برانگیز این دور از مذاکرات است که از 15 ماه گذشته آغاز شده و فراز و فرودهای متعددی را پشت سر گذاشته است.

وزیر امور خارجه کشورمان در خصوص اهمیت اخذ تضمین از آمریکا گفت: ما وقتى از تضمین صحبت مى‌‌کنیم، مصادیقى را داریم. عمده مصادیق به اقداماتی برمى‌‌گردد که ایران در حوزه اقتصادی و تجارت خارجی خود باید انجام دهد. در راس آنها فروش راحت و روان نفت و دریافت ارزی حاصل از محل فروش نفت در سیستم بانک‌های جمهوری اسلامی ایران است و در کنار آن همه تحریم‌هایی که در برجام، ایران از آن معاف شد و عبور کرد؛ از جمله در حوزه کشتیرانی، بنادر، پتروشیمی، بیمه و بسیاری از موضوعات دیگر. ما وقتى از تضمین صحبت مى‌کنیم یعنى اینکه اولا تحریم جدیدی علیه ایران اعمال نشود؛ ثانیا تحریم‌هایی که برداشته  و لغو می‌شود‌، مجددا به بهانه دیگری از جمله بهانه قانونی که در کنگره تصویب شده یا قانونی که توسط رئیس‌جمهور امضا می‌شود، بازگردانده نشوند.

البته توجه به این بند یکی از خواسته های به حق جمهوری اسلامی در تحقق حقوق ملت ایران است چرا که ترامپ، رئیس جمهور وقت آمریکا از توافق هسته‌ای که معاهده‌ای بین‌المللی بوده و با هفته‌ها تلاش دیپلمات‌های کشور‌های طرف برجام به دست آمده بود، به طور یک طرفه خارج و اندکی بعد تمامی تحریم‌های لغو شده را بازگرداند؛ لذا اعطای تضمین و راستی آزمایی در این خصوص از جمله بخش های لاینفک توافق هسته ای است.

البته رابرت مالی، نماینده ویژه ایالات متحده در امور ایران در این خصوص طرحی را به ایران پیشنهاد کرده است که طی آن تهران از اهرم اقتصاد به‌عنوان ضمانت حضور آمریکا در برجام استفاده کند و به‌جای اینکه بایدن را تحت فشار قرار دهد تا تاییدیه کنگره را بگیرد، سرمایه‌گذاران آمریکایی را وارد ایران کنید تا هر زمان رئیس‌جمهوری قصد خروج از برجام را داشت، آن‌ها برای حفظ سرمایه خود به‌جای شما لابی کنند. درواقع شرکت‌های خصوصی آمریکایی در راستای منافع خود، تلاش می‌کنند تا جلوی خروج رئیس جمهور ایالات متحده از برجام را بگیرندکه طبق تجربه این فرایند نیز نمی تواند تضمین مستدلی برای تبعیت واشنگتن از تعهدات برجامیش باشد چرا که سیستم قانونگذاری آمریکا خیلی پیچیده است و نمی‌توان روی آن برنامه ریزی سیاسی کرد.

حل و فصل مسائل پادمانی که یکی دیگر از اختلافات موجود در توافق هسته ای است هم قبلا نیز ذیل برجام و در قالب PMD حل و فصل شد تا یک نقشه راه برای روشن سازی مسائل گذشته و حال برنامه هسته ای را در دسترس قرار دهد اما دوباره مداخلاتی از سوی طرف های برجام صورت گرفت در حالی که ملاحظات امنیتی می طلبد که همگان در جریان جزییات فنی برنامه هسته‌ای کشورهای عضو قرارنگیرند و این مساله نه به لحاظ فنی و هسته‌ای بلکه به لحاظ تجاری برای کشور‌های عضو مضر است در حالیکه طرف های مذاکره با انتشار گزارش در رسانه های اسرار هسته ای کشورمان را فاش می کنند.

علی ای حال 48 ساعت آینده اهمیت زیادی را در احیای برجام و توافق هسته ای دارد و بنا بر گزارش های رسیده پاسخ های ایران و آمریکا در این راستا بسیار تعیین کننده است ولی در این میان نباید از تجارب گذشته و بدعهدی آمریکا و اروپا در بزنگاه های حساس غافل بود و توافق یا عدم توافق را پایان کار دانست.

انتهای پیام/